... دلکده

بسم الله ....

asheghanehayeman7 — Fri, 20 Nov 2009 23:29:18 GMT

به نام خدایی که

تنها معشوقي است که عاشقاني دارد که هيچ يک از بودن ديگري ناراضي نيست و هيچگاه يکي از آنها معشوقش را تنها براي خود نمي خواهد

فال حافظ

asheghanehayeman7 — Fri, 20 Nov 2009 22:29:18 GMT

ابتدا یک فاتحه به روح خواجه حافظ شیرازی بفرستید سپس نیت کنید و متن زیر را بخوانید و سپس روی لینک زیر کلیک کنید

کارمند تازه وارد

asheghanehayeman7 — Thu, 05 Nov 2009 21:23:18 GMT

مردی به استخدام یك شركت بزرگ چند ملیتی درآمد. در اولین روز كار خود، با كافه تریا تماس گرفت و فریاد زد:
«یك فنجان قهوه برای من بیاورید.»
صدایی از آن طرف پاسخ داد:
«شماره داخلی را اشتباه گرفته ای. می دانی تو با كی داری حرف می زنی؟»
كارمند تازه وارد گفت: «نه»
صدای آن طرف گفت: «من مدیر اجرایی شركت هستم، احمق.»
مرد تازه وارد با لحنی حق به جانب گفت: «و تو میدانی با كی حرف میزنی، بیچاره.»
مدیر اجرایی گفت: «نه»
كارمند تازه وارد گفت: «خوبه» و سریع گوشی را گذاشت!!

کاش ...

asheghanehayeman7 — Sat, 31 Oct 2009 21:18:18 GMT

کاش بارانی ببارد قلب ها را تر کند

بگذرد از هفت بندِ ما صدا را تر کند

قطره قطره رقص گیرِِد روی چتر لحظه ها

رشته رشته مویرگ هایِ هوا را تر کند

بشکند در هم طلسم کهنه ی این باغ را

شاخه های خشک بی بار دعا را تر کند

مثل طوفان نوح در صبحی شگفت

سرزمین سینه ها تا نا کجا را تر کند

چترهاتان را ببندید ای به ساحل مانده ها

شاید این باران که می بارد شما را تر کند

پسرم چه کاره خواهد شد ؟!

asheghanehayeman7 — Fri, 30 Oct 2009 21:23:18 GMT

کشیشى یک پسر نوجوان داشت و کم‌کم وقتش رسیده بود که فکرى در مورد شغل آینده‌اش بکند. پسر هم مثل تقریباً بقیه هم‌سن و سالانش واقعاً نمی‌دانست که چه چیزى از زندگى می‌خواهد و ظاهراً خیلى هم این موضوع برایش اهمیت نداشت.یکروز که پسر به مدرسه رفته بود پدرش تصمیم گرفت آزمایشى براى او ترتیب دهد. به اتاق پسرش رفت و سه چیز را روى میز او قرار داد: یک کتاب مقدس، یک سکه طلا و یک بطرى مشروب.کشیش پیش خود گفت: «من پشت در پنهان می‌شوم تا پسرم از مدرسه برگردد و به اتاقش بیاید. آنگاه خواهم دید کدامیک از این سه چیز را از روى میز بر می‌دارد.»اگر کتاب مقدس را بردارد معنیش این است که مثل خودم کشیش خواهد شد که این خیلى عالیست.اگر سکه را بردارد یعنى دنبال کسب و کار خواهد رفت که آنهم بد نیست.امّا اگر بطرى مشروب را بردارد یعنى آدم دائم‌الخمر و به درد نخوری خواهد شد که جاى شرمسارى دارد.مدتى نگذشت که پسر از مدرسه بازگشت. در خانه را باز کرد و در حالى که سوت می‌زد کاپشن و کفشش را به گوشه‌اى پرت کرد و یک راست راهى اتاقش شد. کیفش را روى تخت انداخت و در حالى که می‌خواست از اتاق خارج شود چشمش به اشیاء روى میز افتاد. با کنجکاوى به میز نزدیک شد و آن‌ها را از نظر گذراند.کارى که نهایتاً کرد این بود که کتاب مقدس را برداشت و آن را زیر بغل زد. سکه طلا را توى جیبش انداخت و در بطرى مشروب را باز کرد و یک جرعه بزرگ از آن خورد ...کشیش که از پشت در ناظر این ماجرا بود زیر لب گفت: «خداى من! چه فاجعه بزرگی! پسرم سیاستمدار خواهد شد!»

جایی بین ... زمین و آسمون

asheghanehayeman7 — Fri, 30 Oct 2009 18:27:18 GMT

من از یه عالم دیگه و یه حال و هوای دیگه میام ... مسافر تازه نفسم ... کسی که یه چیزی بین زمین و آسمون رو تجربه کرده ... یه حسی بین بودن و نبودن ... حسی بین ماندن و رفتن ... حس کرختی و آرامش و برودت ...

وقتی که باختی ... یا به اجبار بازوندنت ... یهو تصمیم میگیری که رها بشی، از هر چه که هست و نیست، از اونچه که هست و در واقع نیست و اونچه که نباید باشه و هست ... اگه باشی و بمونی باید رها بشی، اما اگه بری و نمونی دوباره یه بازی دیگه رو از سر خواهی گرفت ... طبق قوانین بازی انسانیت اگه باشی و بمونی برنده واقعی هستی و اگه بری بازنده و شرمسار ... هه هه هه هه واقعاً خنده ام میگیره که ما قواعد بازی رو بلدیم اما ازش تخطی می کنیم ...

عجیبه که ما واژه های قشنگ رو توی صندوقچه ی ذهنمون نگه می داریم، باهاشون شعرهای زیبا می سازیم ... توی حرفها و جملات طلایی به کار می بندیمشون، اما .... وقتی نوبت به به کار گیریشون میشه ... از یاد می بریم قشنگی و پاکی و صداقت و مهر و وفا رو .... شرم آوره و تهوع آور که همیشه اونچه باید باشیم توی ذهنمونه و آرمانمون ... اما اونچه که هستیم رو نادیده می گیریم و فکر می کنیم داریم به هدف نزدیک میشیم ... تا کی باید خودمونو گول بزنیم؟ تا کی باید مظلوم نمایی کنیم و ظاهرمونو توی آئینه و نگاه دیگران آراسته کنیم و بذاریم زنگار مثل موریانه ای که چوبی رو خرد و پوک می کنه، آئینه دلمون رو سیاه و کدر و غیر شفاف کنه!!!!!!!

توی گپ های دوستانه از فلانی به خاطر اینکه نسبت به مستحقی ... بیماری ... نیازمندی و ... بی اعتنایی کرده و بی تفاوت از کنارش رد شده انتقاد می کنیم، اما توی زندگی شخصی خودمون نگاه های معصوم، قلبهای مهربون، انسانهای صادق و ... رو له می کنیم و گوشمون رو می گیریم تا صدای خرد شدنشونو و یا احیاناً ویز ویز وجدانمون !!! رو که از خواب زمستانی بیدار شده نشنویم ...

حرف های ما هنوز ناتمامه ...

تا نگاه می کنی ... وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی ...

پیش از آن که با خبر شوی

لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

آی ...

ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان

چقدر زود

دیر می شود ...

بایستی تا دیر نشده به خودمون بیاییم، آره ... قبل از این که انگشت حسرت به دندان بگزیم، قبل از اینکه برای جبران مافات دیر بشه ... پاشو رفیق!!! ، خجالت نداره به خدا، نذار شرمنده ی وجدانت بشی ... همت کن و آباد کن اونچه رو که ویرانه کردی ...

یا ضامن آهو ...

asheghanehayeman7 — Thu, 29 Oct 2009 22:16:54 GMT

ميلاد شمس الشموس ، خسرو اقليم طوس ، شاه انيس النفوس ، برشما تبريک و تهنيت

شمع جمع شاپرک هايي رضا ------------ اي کليد ساده ی مشکل گشا

آن گل ِ زيبا گل ِخوشبو تويي --------------- اي رضا جان ، ضامن آهو تويي

با نگاهت چون کبوتر کن مرا ------------- تا بگيرم اوج ، خوشحال و رها

-------------

دختر کوچکى با معلمش درباره نهنگ‌ها بحث مى‌کرد.
معلم گفت: از نظر فیزیکى غیرممکن است که نهنگ بتواند یک آدم را ببلعد زیرا با وجود اینکه پستاندار عظیم‌الجثه‌اى است امّا حلق بسیار کوچکى دارد.
دختر کوچک پرسید: پس چطور حضرت یونس به وسیله یک نهنگ بلعیده شد؟
معلم که عصبانى شده بود تکرار کرد که نهنگ نمى‌تواند آدم را ببلعد. این از نظر فیزیکى غیرممکن است.
دختر کوچک گفت: وقتى به بهشت رفتم از حضرت یونس مى‌پرسم.
معلم گفت: اگر حضرت یونس به جهنم رفته بود چى؟
دختر کوچک گفت: اون وقت شما ازش بپرسید!!!

نشونی ...

asheghanehayeman7 — Sun, 25 Oct 2009 20:09:18 GMT

نذار که سفره ی دلت ... پیش غریبه وا بشه

این بغض نشکسته باید ... سهم خود خدا بشه

پا به دنیای فرشته ها بذار ... دنیای فرشته ها حقیقته

واسه تو که بوی آسمون میدی ... گم شدن تو زندگی مصیبته

آخرین نشونه ی رسیدنی ... که واسه همیشه بی نشون میشی

پا رو مخمل ستاره ها بذار ... داری همسایه ی آسمون میشی

وارث نجیب زخمای درشت ... طاقت دلای پرپر نداری

سر تو رو شونه های من بذار ... وقتی عاشقی و سنگر نداری

آخرین نشونه ی رسیدنی ... که واسه همیشه بی نشون میشی

پا رو مخمل ستاره ها بذار ... داری همسایه ی آسمون میشی

نذار که سفره ی دلت ... پیش غریبه وا بشه

این بغض نشکسته باید ... سهم خود خدا بشه

نشون بی نشون من ... به قلب آسمون بزن

تا مردم از روی زمین ... ستارتو نشون بدن

برام دعا کن عشق من ...

asheghanehayeman7 — Fri, 23 Oct 2009 19:52:18 GMT

برام دعا كن عشق من ، همین روزا بمیرم ...

آخه دارم از رفتنت ، بدجوری گُر می گیرم ...

دعا كنم كه این نفس ، تموم شه تا سپیده ...

كسی نفهمه عاشقت ، چی تا سحر كشیده ...

این آخرین باره عزیز ، دستامو محكمتر بگیر ...

آخه تو كه داری میری ، به من نگو بمون نمیر ...

گاهی بیا یه باغ سبز ، درش بروت بازه هنوز ...

من با تو سوختم نازنین ، باشه برو با من نسوز ...

اگه یه روز برگشتی و گفتن فلانی مرده ...

بدون كه زیر خاك سرد حس نگاتو برده ...

گریه نكن برای من قسمت ما همینه ...

دستامو محكمتر بگیر لحظه ی آخرینه ...

این آخرین باره عزیز ، دستامو محكمتر بگیر ...

آخه تو كه داری میری ، به من نگو بمون نمیر ...

گاهی بیا یه باغ سبز ، درش بروت بازه هنوز ...

من با تو سوختم نازنین ، باشه برو با من نسوز ...

برام دعا كن عـــــــــشــــــــــق من ...

بر نارفیقان شرم باد ...

asheghanehayeman7 — Thu, 22 Oct 2009 20:47:18 GMT

معرفت نیست در این معرفت آموختگان
ای خوشا دولت دیدار دل افروختگان

دلم از صحبت این چرب زبانان بگرفت
بعد ازین دست من و دامن لب دوختگان

عاقبت بر سر بازار فریبم بفروخت
ناجوانمردی این عاقبت اندوختگان

شرمشان باد ز هنگامه رسوایی خویش
این متاع شرف از وسوسه بفروختگان

یار دیرینه چنان خاطرم از کینه بسوخت
که بنالید به حالم دل کین توختگان

خوش بخندید رفیقان که در این صبح مراد
کهنه شد قصه ما تا به سحر سوختگان