... دلکده

بسم الله ...

asheghanehayeman7 — Tue, 19 Jan 2010 23:29:18 GMT

به نام خدایی که

تنها معشوقي است که عاشقاني دارد که هيچ يک از بودن ديگري ناراضي نيست و هيچ گاه يکي از آنها معشوقش را تنها براي خود نمي خواهد

فال حافظ

asheghanehayeman7 — Tue, 19 Jan 2010 22:29:18 GMT

ابتدا یک فاتحه به روح خواجه حافظ شیرازی بفرستید سپس نیت کنید و متن زیر را بخوانید و سپس روی لینک زیر کلیک کنید

من و . . .

asheghanehayeman7 — Mon, 21 Dec 2009 16:32:32 GMT

چه راهِ دور
چه راهِ دور بی پایان
چه پایِ لنگ!
نفس با خستگی در جنگ
من با خویش
پا با سنگ
چه راهِ دور ...
چه پایِ لنگ!

. . .

شهر من . . .

asheghanehayeman7 — Thu, 17 Dec 2009 21:54:18 GMT

من از دلواپسی های غریب زندگی دلواپسی دارم
و کس باور نمی دارد که من تنهاترین تنهای این تنهاترین شهرم
تنم بوی علف های غروب جمعه را دارد
دلم می خواهد از تنهاترین شهر خدا یک قصه بنویسم
و یا یک تابلوی ساده ...
که قسمت را در آن آبی کنم حرف دلم را سبز
و این نقاشی دنیای تنهایی
بماند یادگارخستگی هایم
و می دانم که هر چشمی نخواهد دید
شهر رنگی من را
. . .

كاش . . .

asheghanehayeman7 — Tue, 15 Dec 2009 21:43:03 GMT

بیا وقتی برای عشق هورا می كشد احساس

به روی اجتماع بغض حسرت گاز اشك آور بیاندازیم

بیا با خود بیاندیشیم اگر یك روز تمام جاده های عشق را بستند

اگر یك سال چندین فصل برف بی كسی آمد

اگر یك روز نرگس در كنار چشمه غیبش زد

اگر یك شب شقایق مرد

تكلیف دل ما چیست ؟

و من احساس سرخی می كنم چندیست

و من از چند شب پیشتر خوابم نزول عشق را دیدم

چرا بعضی برای عشق دلهاشان نمی لرزد

چرا بعضی نمی دانند كه این دنیا به تار موی یك عاشق نمی ارزد

چرا بعضی تمام فكرشان ذكراست

و در آن ذكر هم یاد خدا خالی است

و گویی میوه ی اخلاصشان كال است

چرا شغل شریف و رایج این عصر رجالی است

چرا در اقتصاد راكد احساس این مكاره بازاران صداقت نیز دلالی است

كاش می شد لحظه ای پرواز كرد

حرف های تازه را آغاز كرد

كاش می شد خالی از تشویش بود

برگ سبزی تحفه ی درویش بود

كاش تا دل می گرفت و می شكست

عشق می آمد كنارش می نشست

كاش با هر دل , دلی پیوند داشت

هر نگاهی یك سبد لبخند داشت

كاش لبخندها پایان نداشت

سفره ها تشویش آب و نان نداشت

كاش می شد ناز را دزدید و برد

بوسه را با غنچه هایش چید و برد

كاش دیواری میان ما نبود

بلكه می شد آن طرف تر را سرود

كاش من هم یك قناری می شدم

درتب آواز جاری می شدم

بال در بال کبوتر می زدم

آن طرف ترها کمی سر می زدم

با پرستوها غزل خوان می شدم

پشت هر آواز پنهان می شدم

کاش هم رنگ تبسم می شدم

در میان خنده ها گم می شدم

آی مردم من غریبستانی ام

امتداد لحظه ای بارانیم

شهر من آن سو تر از پروازهاست

در حریم آبی افسانه هاست

شهر من بوی تغزل می دهد

هركه می آید به او گل می دهد

دشتهای سبز , وسعتهای ناب

نسترن , نسرین , شقایق , آفتاب

باز این اطراف حالم را گرفت

لحظه ی پرواز بالم را گرفت

می روم آن سو تو را پیدا كنم

در دل آینه جایی باز كنم

. . .

شام مهتاب . . .

asheghanehayeman7 — Fri, 11 Dec 2009 21:59:18 GMT

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی

عجب شاخه گل وار به پايم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرينی

که صورتگری را نبود اين چنينی

پري زاد عشقو مه آسا کشيدی

خدا را به شور تماشا کشيدی

تو دونسته بودی چه خوش باورم من

شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی تو گفتی يه بي تاب

تا گفتم دلت کو تو گفتی که درياب

قسم خوردی بر ماه که عاشق ترينی

تو يک جمع عاشق تو صادق ترينی

همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت

به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری از اون لحظه ی ناب

که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم

تو هر شام مهتاب به يادت شکستم

تو از اين شکستن خبر داری يا نه؟

هنوز عشقو به سر داری يا نه؟

تو دونسته بودی چه خوش باورم من

شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی تو گفتی يه بي تاب

تا گفتم دلت کو تو گفتی که درياب

قسم خوردی بر ماه که عاشق ترينی

تو يک جمع عاشق تو صادق ترينی

همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت

به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری

من اون ماهو دادم به تو يادگاری

. . .

/*]]>*/ تو اون شام مهتاب کنارم نشستی عجب شاخه گل وار به پايم شکستی قلم زد نگاهت به نقش آفرينی که صورتگری را نبود اين چنينی پري زاد عشقو مه آسا کشيدی خدا را به شور تماشا کشيدی تو دونسته بودی چه خوش باورم من شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من تا گفتم کی هستی تو گفتی يه بي تاب تا گفتم دلت کو تو گفتی که درياب قسم خوردی بر ماه که عاشق ترينی تو يک جمع عاشق تو صادق ترينی همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت گذشت روزگاری از اون لحظه ی ناب که معراج دل بود به درگاه مهتاب در اون درگه عشق چه محتاج نشستم تو هر شام مهتاب به يادت شکستم تو از اين شکستن خبر داری يا نه؟ هنوز عشقو به سر داری يا نه؟ تو دونسته بودی چه خوش باورم من شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من تا گفتم کی هستی تو گفتی يه بي تاب تا گفتم دلت کو تو گفتی که درياب قسم خوردی بر ماه که عاشق ترينی تو يک جمع عاشق تو صادق ترينی همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری من اون ماهو دادم به تو يادگاری من اون ماهو دادم به تو يادگاری. . .

چه بگویم ...

asheghanehayeman7 — Tue, 08 Dec 2009 19:32:18 GMT

اشتباهی مبهم

تعبیر خواب من است

با حرف های خشکیده بر لب

که سکوت را آزار می دهد

اعتماد مرا بسوزان

تا بهانه ای برای ماندن نباشد

اطمینان داشته باش

چشم هایم را به یادگار می گذارم . . .

بدون شرح ...

asheghanehayeman7 — Fri, 04 Dec 2009 21:33:18 GMT

یکی از سناتورهای معروف آمریکا، درست هنگامی که از درب سنا خارج شد، با یک اتومبیل تصادف کرد و در دم کشته شد.
روح او در بالا به دروازه های بهشت رسید و سن پیتر از او استقبال کرد. «خیلی خوش آمدید. این خیلی جالبه. چون ما به ندرت سیاستمداران بلند پایه و مقامات رو دم دروازه های بهشت ملاقات می کنیم. به هر شما هم درک می کنید که راه دادن شما به بهشت تصمیم ساده ای نیست»
سناتور گفت «مشکلی نیست. شما من را راه بده، من خودم بقیه اش رو حل می کنم»
سن پیتر گفت «اما در نامهء اعمال شما دستور دیگری ثبت شده، شما بایستی ابتدا یک روز در جهنم و سپس یک روز در بهشت زندگی کنید. آنگاه خودتان بین بهشت و جهنم یکی را انتخاب کنید»
سناتور گفت «اشکال نداره. من همین الان تصمیمم را گرفته ام. میخواهم به جهنم بروم»
سن پیتر گفت «می فهمم.. به هر حال ما دستور داریم. ماموریم و معذور»
و سپس او را سوار آسانسور کرد و به پایین رفتند. پایین ... پایین... پایین... تا اینکه به جهنم رسیدند.
در آسانسور که باز شد، سناتور با منظرهء جالبی روبرو شد. زمین چمن بسیار سرسبزی که وسط آن یک زمین بازی گلف بود و در کنار آن یک ساختمان بسیار بزرگ و مجلل. در کنار ساختمان هم بسیاری از دوستان قدیمی سناتور منتظر او بودند و برای استفبال به سوی او دویدند. آنها او را دوره کردند و با شادی و خنده فراوان از خاطرات روزهای زندگی قبلی تعریف کردند. سپس برای بازی بسیار مهیجی به زمین گلف رفتند و حسابی سرگرم شدند. همزمان با غروب آفتاب هم همگی به کافهء کنار زمین گلف رفتند و شام بسیار مجللی از اردک و بره کباب شده و نوشیدنی های گرانبها صرف کردند. شیطان هم در
جمع آنها حاضر شد و همراه با دختران زیبا رقص گرم و لذت بخشی داشتند.
به سناتور آنقدر خوش گذشت که واقعاً نفهمید یک روز او چطور گذشت. راس بیست و چهار ساعت، سن پیتر به دنبال او آمد و او را تا بهشت اسکورت کرد. در بهشت هم سناتور با جمعی از افراد خوش خلق و خونگرم آشنا شد، به کنسرت های موسیقی رفتند و دیدارهای زیادی هم داشتند. سناتور آنقدر خوش گذرانده بود که واقعا نفهمید که روز دوم هم چگونه گذشت.
بعد از پایان روز دوم، سن پیتر به دنبال او آمد و از او پرسید که آیا تصمیمش را گرفته؟
سناتور گفت «خوب راستش من در این مورد خیلی فکر کردم. حالا که فکر می کنم می بینم بین بهشت و جهنم من جهنم را ترجیح می دهم»
بدون هیچ کلامی، سن پیتر او را سوار آسانسور کرد و آن پایین تحویل شیطان داد. وقتی وارد جهنم شدند، اینبار سناتور بیابانی خشک و بی آب و علف را دید، پر از آتش و سختی های فراوان. دوستانی که دیروز از او استقبال کردند هم عبوس و خشک، در لباس های بسیار مندرس و کثیف بودند. سناتور با تعجب از شیطان پرسید «انگار آن روز من اینجا منظرهء دیگری دیدم؟ آن سرسبزی ها کو؟ ما شام بسیار خوشمزه ای خوردیم؟ زمین گلف؟ ...»
شیطان با خنده جواب داد:

«آن روز، روز تبلیغات بود ... امروز دیگر تو رای دادی!!

یا مولا ...

asheghanehayeman7 — Thu, 03 Dec 2009 22:18:27 GMT

شبی درمحفلی ذکر علی بود

شنیدم عاشقی فرزانه فرمود

که گر آتش به زیر پوست داری

نسوزی گرعلی را دوست داری ...

عاشقان عیدتان مبارک

چوپانی مشغول چراندن گله گوسفندان خود در یك مرغزار دور افتاده بود. ناگهان سر و كله ی یك اتومبیل جدید كروكی از میان گرد و غبار جاده های خاكی پیدا شد. راننده ی آن اتومبیل كه یك مرد جوان بسیار شیک پوش، با لباس های مارک دار سرش را از پنجره اتومبیل بیرون آورد و پرسید: اگر من به تو بگویم كه دقیقا چند راس گوسفند داری، یكی از آنها را به من خواهی داد؟
چوپان نگاهی به جوان تازه به دوران رسیده و نگاهی به رمه اش كه به آرامی در حال چریدن بود، انداخت و با وقار خاصی جواب مثبت داد.
جوان، ماشین خود را در گوشه ای پارك كرد و كامپیوتر Notebook خود را به سرعت از ماشین بیرون آورد، آن را به یك تلفن راه دور وصل كرد، روی اینترنت وارد صفحه ی NASA شد، جایی كه می توانست سیستم جستجوی ماهواره ای (GPS) را فعال كند. منطقه ی چراگاه را مشخص كرد، یك بانك اطلاعاتی با 60 صفحه ی كاربرگ Excel به وجود آورد و فرمول پیچیده ی عملیاتی را وارد كامپیوتر كرد. بالاخره 150 صفحه ی اطلاعات خروجی سیستم را توسط یك چاپگر مینیاتوری همراهش چاپ كرد و آنگاه در حالی كه آنها را به چوپان می داد، گفت: شما در اینجا دقیقا 1586 گوسفند داری.
چوپان گفت: درست است. حالا همان طور كه قبلا توافق كردیم، می توانی یكی از گوسفندها را ببری.
آنگاه به نظاره ی مرد جوان كه مشغول انتخاب كردن و قرار دادن آن گوسفند در داخل اتومبیلش بود، پرداخت. وقتی كار انتخاب آن مرد تمام شد، چوپان رو به او كرد و گفت: اگر من دقیقا به تو بگویم كه چه كاره هستی، گوسفند مرا پس خواهی داد؟
مرد جوان پاسخ داد: آری! چرا كه نه؟
چوپان گفت: تو یك مشاور هستی.
مرد جوان گفت: راست می گویی، اما به من بگو كه این را از كجا حدس زدی؟
چوپان پاسخ داد:كار ساده ای است.
بدون اینكه كسی از تو خواسته باشد، به اینجا آمدی!
برای پاسخ دادن به سوالی كه خود من جواب آن را از قبل می دانستم، مزد خواستی!!
مضافا اینكه هیچ چیز راجع به كسب و كار من نمی دانی، چون به جای گوسفند، سگ مرا برداشتی!!!

شانس ...

asheghanehayeman7 — Sun, 29 Nov 2009 21:41:18 GMT

مرد جوانی در آرزوی ازدواج با دختر کشاورزی بود. کشاورز گفت برو در آن قطعه زمین بایست. من سه گاو نر را آزاد می کنم اگر توانستی دم یکی از این گاو نرها را بگیری من دخترم را به تو خواهم داد!
مرد قبول کرد. در طویله اولی که بزرگترین بود باز شد . باور کردنی نبود بزرگترین و خشمگین ترین گاوی که در تمام عمرش دیده بود! گاو با سم به زمین می کوبید و به طرف مرد جوان حمله برد. جوان خود را کنار کشید تا گاو از مرتع گذشت.
دومین در طویله که کوچکتر بود باز شد. گاوی کوچکتر از قبلی که با سرعت حرکت کرد .جوان پیش خودش گفت : منطق می گوید این را ولش کنم چون گاو بعدی کوچکتر است و این ارزش جنگیدن ندارد.
سومین در طویله هم باز شد و همانطور که فکر می کرد ضعیف ترین و کوچکترین گاوی بود که در تمام عمرش دیده بود. پس لبخندی زد و در موقع مناسب روی گاو پرید و دستش را دراز کرد تا دم گاو را بگیرد...

اما.........گاو دم نداشت!!!!

....................

نتیجه اخلاقی :
زندگی پر از ارزشهای دست یافتنی است اما اگر به آنها اجازه رد شدن بدهیم ممکن است که دیگر هیچ وقت نصیبمان نشود. برای همین سعی کن که همیشه اولین شانس را دریابی.