<sup>مهربان ...

آنقدر شاعرم امشب که فقط ...</sup>

^{سایه ی مهر تو را کم دارم ...}

^{با تو هستم ...}

^{ای سرا پا احساس ...}

^{خون تو در رگ من هم جاریست! ...}

^{جنس ما جنس بلد بودنِ کانون گل است ...}

^{نازنین ...}

^{زندگی جای هدر دادنِ فرصت ها نیست ...}

^{ما مطهر شده ایم ...}

^{پیش رو راه رسیدن به خداست ...}

^…

^{مهربان ...}

^{سبد معذرتم را بپذیر ...}

<sup>کودکی هستم شوخ ...

خانه ام در ته بن بست فراموشی یک زوج قدیمی مانده ...</sup>

^{خانه دل اما ، جای بکریست هنوز ...}

^{پر سبزینه و ریحان و غزل ...}

^{پر تکرار گیاهان نمو ...}

^{پر ابیات ملون شده در خمره ی عشق ...}

^{پر انوار خدا ...}

^{داخل خانه ی دل ...}

<sup>جای جمعیت هر جائی نیست ...

 کل دارائی من تازگی دلکده... است! ...</sup>

^{من به دل راز رسیدن دارم ...}

^{من به دل ثروت هنگفت عدالت دارم ...}

^{خوب می فهمم اگر در باران ...}

^{چتر خود را به کسی بخشیدم ...}

^{توشه ی رفتنم از لطف خدا آکنده ست ...}

^{خوب می دانم اگر جای تو پیشم خالیست ...}

^{حکمتی در کارست ...}

^…

^{مهربان ...}

<sup>سبد معذرتم را بپذیر ...

کار کودک این است ...</sup>

^{اولش حرف زند ، به تامل بنشیند بعدش ...}

^{آنقدر شاعرم امشب که فقط ...}

^{بیستون کم دارم ...}

^{تیشه عاقبتم را بدهید ...}

^{آنقدر ساده سخن می گویم ...}

^{که اگر یک نفر از کوچه دل درگذرد ...}

^{دل و دلداده ی روحم بیند ...}

^…

^{مهربان ...}

^{ساعت الآن دقیقا خواب است ...}

 ^{و من و پهنه کاغذ بیدار ...}

^{روی تو در نظرم نقش نخست ...}

^{و خدا شاهد دیوانگی بنده بازگوشش ...}

 ^{خود او می داند ...}

^{که دلم آنقدر آغشته به توست ...}

^{که اگر از صف فردوس برین ...}

^{طیفی اندازه صد نور مسیری سازد ...}

^{من به آن طیف نبخشم ، دانه ای از مویت ...}

^…

^{مهربان ...}

^{باز هم  ...}

^{سبد معذرتم را بپذیر ...}

^{آنقدر شاعرم از تو که نمی دانم کی ...}

^{واژه ات راهی شعرم شده است! ...}

^{لحظه ای گوش بکن ...}

^{یک موذنِ مست است ...}

^{آنقدر خوب اذان می گوید ...}

 ^{که گوئی او عکس خدا را دیده! ...}

^{خوش به حالش اما ...}

^{طرح زیبای خدا را گاهی ...}

^{می توان در پس سیمای عزیزی جوئید ...}

^…

^{مهربان ...}

^{دیر زمانیست که من این مسئله را فهمیدم ...}

^…

^{مهربان ...}

^{آنقدر شاعرم امشب که زمین ...}

^{در پی زمزمه ام مست شدست! ...}

^{سر به بالین مدارینه کرات نهادست و باز ...}

^{گوشهایش به من آویزان! ...}

^{آنقدر شاعرم امشب که دلم ...}

^{از پس سینه برون آمده باز ...}

^{او نگاهش به من است ...}

^{من نگاهم به قدم رنجه ی تو ...}

^{آنقدر شاعرم امشب که فقط ...}

^{روح روحانی تو حال مرا می فهمد ...}

^…

^{مهربان ...}

^{عاشقی ؛ بارش احساس به روی ذهن است ...}

^{عاشقی ؛ لمس خدا با چشم است ...}

^{عاشقی ؛ مظهر نو بودن دل ، در حیات ازلیست ...}

^{و من امشب از عشق ، به خود می پیچم! ...}

^{بعد از امشب شاید ...}

^{نقش اعجاز تو را طرح زنم ...}

^…

^{مهربان ...}

^{ترکه فرضی تنبیه من آماده نشد؟}

^{یا مرا چوب تادب بنواز ...}

^{یا بیا و سبد معذرتم را بپذیر ...}

^…

^{مهربان ...}

^{لذت صبح مجدد این جاست ...}

^{می روم تا با آب ، غسل آزاده شدن باب کنم ...}

^{دیگر آن جمله سهراب مرا حسرت نیست ...}

^{" کعبه ام مثل نسیم ...}

^{می رود باغ به باغ ...}

^{می رود شهر به شهر ...}

^{ثروتی بیش به من داده خدا ...}

^…

^{مهربان ...}

^{از سر کودکی من بگذر ...}

^{باید آرام به سجاده تعظیم روم ...}

^{شعرم آخر شده ، انگار زمان وصل است! ...}

^{" به خدا می دهمت عاریه وار! ...}

^{آری عاشق شده بودم این بار ...}