... دلکده
... برای زخم تازه دیگه جایی نیست
سنگ عشق یک برنامهنویس و یک مهندس در یک مسافرت طولانى هوائى کنار یکدیگر در هواپیما نشسته بودند. برنامهنویس رو به مهندس کرد و گفت:مایلى با همدیگر بازى کنیم؟
لطفا بعد از خواندن بیشتر تامل كنید- مرسی ادیسون در سنین پیری پس از كشف لامپ، یكی از ثروتمندان آمریكا به شمار میرفت و درآمد سرشارش را تمام و كمال در آزمایشگاه مجهزش كه ساختمان بزرگی بود هزینه می كرد... جنگ جهانی اول مثل بیماری وحشتناکی ، تمام دنیا رو گرفته بود یکی از سربازان به محض این که دید دوست تمام دوران زندگی اش در باتلاق افتاده و در حال دست و پنجه نرم کردن با مرگ است از مافوقش اجازه خواست تا برای نجات دوستش برود و او را از باتلاق خارج کند . مافوق به سرباز گفت : اگر بخواهی می توانی بروی ، اما هیچ فکر کردی این کار ارزشش را دارد یا نه ؟ دوستت احتمالا مرده و ممکن است تو حتی زندگی خودت را هم به خطر بیندازی ! حرف های مافوق ،اثری نداشت ،سرباز به نجات دوستش رفت . به شکل معجزه آسایی توانست به دوستش برسد ، او را روی شانه هایش کشید و به پادگان رساند . افسر مافوق به سراغ آن ها رفت ، سربازی را که در باتلاق افتاده بود معاینه کرد و با مهربانی و دلسوزی به دوستش نگاه کرد و گفت : من به تو گفتم ممکنه که ارزشش را نداشته باشه ، دوستت مرده ! خود تو هم زخم های عمیق و مرگباری برداشتی ! سرباز در جواب گفت : قربان ارزشش را داشت . - منظورت چیه که ارزشش را داشت !؟ می شه بگی ؟ سرباز جواب داد : بله قربان ، ارزشش را داشت ، چون زمانی که به او رسیدم هنوز زنده بود ، من از شنیدن چیزی که او گفت احساس رضایت قلبی می کنم ! اون گفت : جیم .... من می دونستم که تو به کمک من میایی ... میلاد مسعود هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت ، نگین انگشتر ایران ، مولای ایرانیان ، عالم آل محمد ( ص ) حضرت علی ابن موسی الرضا بر کلیه رهروان آن امام همام خجسته و مبارک باد حس میکنم در کنار پنجره یک نگاه منتظر است، نگاهی لبریز از رنج و شوق، در فضای مه گونی که پیش چشم دارد هر جرقه ای که از صاعقه های دوردست وجودم می جهد فضای درونش را روشن و داغ می کند... چه آتشی! اگر آب اقیانوس های عالم را بر آن میریختند زبانه هایش آرام نمی گرفت. خیلی پیش رفتم... خیلی... مرگ و قدرت شانه به شانه ام می آمدند،باری استوار ماندن و به هر بادی به باد نرفتن دین من است، دینی که پیروانش خیلی کم اند... اما اکنون کارم سفر است، مسافری تنهایم، که در زیر کوله باری سنگین، پشتم خم شده و استخوان هایم به درد آمده است، ولی میروم و راه طولانی لحظه ها در پیش رویم تا افق کشیده شده... و از هر منزلی تا منزل دوردست دیگر، لحظه ایست، و این چنین من باید صد هزار، میلیون ها لحظه را طی کنم... تا برسم به یک روز... به امید آن روز... آفتاب من غروب نکنی که شاخه آفتاب گردانی به جستجوی تو سر برداشته است صومعه من فرو نریزی که دلی نیازمند نیایش است چشمه من نخشکی که جگری در عطش کویر سوخته است ...
زمین عاشق شد و آتشفشان كرد و هزار هزار سنگ آتشین به هوا رفت. خدا یكی از آن هزار هزار سنگ آتشین را به من داد تا در سینهام بگذارم و قلبم باشد.
حالا هروقت كه روحم یخ می كند، سنگ آتشینم سرد می شود و تنها سنگش باقی می ماند و هروقت كه عاشقم، سنگ آتشینم گر می گیرد و تنها آتشاش میماند.
مرا ببخش كه روزی سنگم و روزی آتش.
مرا ببخش كه در سینهام سنگی آتشین است!
***
سیل عشق
عاشق شد و عشق قطره قطره پشت دلش جمع شد؛ و یك روز رسید كه قلبش ترك برداشت و عشق از شكاف دلش بیرون ریخت.
سیلی از عشق راه افتاد و جهان را عشق برد.
فردای آن روز خدا دوباره جهانی تازه خلق كرد.
مردم اما نمی دانند جهان چرا این همه تازه است. زیرا نمیدانند كه هر روز كسی عاشق میشود و هر روز سیلی از عشق راه میافتد و هر روز جهان را عشق میبرد و خدا هر روز جهانی تازه خلق می كند!
***
رنگ عشق
در و دیوار دنیا رنگی است. رنگ عشق. خدا جهان را رنگ كرده است. رنگ عشق؛ و این رنگ همیشه تازه است و هرگز خشك نخواهد شد. از هر طرف كه بگذری، لباست به گوشهای خواهد گرفت و رنگی خواهی شد. اما كاش چندان هم محتاط نباشی؛ شاد باش و بی پروا بگذر، كه خدا كسی را دوستتر دارد كه لباساش رنگیتر است!
مهندس که میخواست استراحت کند محترمانه عذر خواست و رویش را به طرف پنجره برگرداند و پتو را روى خودش کشید.
برنامهنویس دوباره گفت: بازى سرگرمکنندهاى است. من از شما یک سوال میپرسم و اگر شما جوابش را نمیدانستید ۵ دلار به من بدهید. بعد شما از من یک سوال میکنید و اگر من جوابش را نمیدانستم من ۵ دلار به شما میدهم.
مهندس مجدداً معذرت خواست و چشمهایش را روى هم گذاشت تا خوابش ببرد.
این بار، برنامهنویس پیشنهاد دیگرى داد. گفت:خوب، اگر شما سوال مرا جواب ندادید ۵ دلار بدهید ولى اگر من نتوانستم سوال شما را جواب دهم ٥٠ دلار به شما میدهم. این پیشنهاد چرت مهندس را پاره کرد و رضایت داد که با برنامهنویس بازى کند.
برنامهنویس نخستین سوال را مطرح کرد:«فاصله زمین تا ماه چقدر است؟» مهندس بدون اینکه کلمهاى بر زبان آورد دست در جیبش کرد و ۵ دلار به برنامهنویس داد. حالا نوبت خودش بود.
مهندس گفت: «آن چیست که وقتى از تپه بالا میرود ۳ پا دارد و وقتى پائین میآید ۴ پا؟»
برنامهنویس نگاه تعجب آمیزى کرد و سپس به سراغ کامپیوتر قابل حملش رفت و تمام اطلاعات موجود در آن را مورد جستجو قرار داد. آنگاه از طریق مودم بیسیم کامپیوترش به اینترنت وصل شد و اطلاعات موجود در کتابخانه کنگره آمریکا را هم جستجو کرد. باز هم چیز بدرد بخورى پیدا نکرد. سپس براى تمام همکارانش پست الکترونیک فرستاد و سوال را با آنها در میان گذاشت و با یکى دو نفر هم گپ (chat) زد ولى آنها هم نتوانستند کمکى کنند.
بالاخره بعد از ۳ ساعت، مهندس را از خواب بیدار کرد و ٥٠ دلار به او داد. مهندس مودبانه ٥٠ دلار را گرفت و رویش را برگرداند تا دوباره بخوابد.
برنامهنویس بعد از کمى مکث، او را تکان داد و گفت: «خوب، جواب سوالت چه بود؟»
مهندس دوباره بدون اینکه کلمهاى بر زبان آورد دست در جیبش کرد و ۵ دلار به برنامهنویس داد و رویش را برگرداند و خوابید. 
عمر عقاب از همه پرندگان نوع خود درازتر است عقاب می تواند تا 70 سال زندگی كند. ولی برای اینكه به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد.
زمانی كه عقاب به 40 سالگی می رسد: چنگال های بلند و انعطاف پذیرش دیگر نمی توانند طعمه را گرفته را نگاه دارند. نوك بلندو تیزش خمیده و كند می شود
شهبال های كهن سالش بر اثر كلفت شدن پرها به سینه اش می چسببند و پرواز برای عقاب دشوار می گردد. در این هنگام عقاب تنها دو گزینه در پیش روی دارد. یاباید بمیرد و یا آن كه فراینددردناكی را كه 150 روز به درازا می كشد پذیرا گردد. برای گذرانیدن این فرایند عقاب باید به نوك كوهی كه در آنجا آشیانه دارد پرواز كند. در آنجا عقاب نوكش را آن قدر به سنگ می كوبد تا نوكش از جای كنده شود. پس از كنده شدن نوكش ٬ عقاب باید صبر كند تا نوك تازه ای در جای نوك كهنه رشد كند ٬ سپس باید چنگال 4 پیش را از جای بركند. زمانی كه به جای چنگال های كنده شده ٬ چنگال های تازه ای در آیند ٬ آن وقت عقابل شروع به كندن همه پرهای قدیمی اش می كند. سرانجام ٬ پس از 5 ماه عقاب پروازی را كه تولد دوباره نام دارد آغاز كرده ...
و 30 سال دیگر زندگی می كند. چرا این دگرگونی ضروری است؟؟؟ بیشتر وقت ها برای بقا ٬ ما باید فرایند دگرگونی را آغاز كنیم. گاهی وقت ها باید از خاطرات قدیمی ٬ عادتهای كهنه و سنتهای گذشته رها شویم. تنها زمانی كه از سنگینی بارهای گذشته آزاد شویم می توانیم از فرصتهای زمان حال بهره مند گردیم. حال شما در چه فكری هستید؟
این آزمایشگاه، بزرگترین عشق پیرمرد بود. هر روز اختراعی جدید در آن شكل می گرفت تا آماده بهینه سازی و ورود به بازار شود.
در همین روزها بود كه نیمه های شب از اداره آتش نشانی به پسر ادیسون اطلاع دادند، آزمایشگاه پدرش در آتش می سوزد و حقیقتا كاری از دست كسی بر نمی آید و تمام تلاش ماموان فقط برای جلوگیری از گسترش آتش به سایر ساختمانها است!
آنها تقاضا داشتند كه موضوع به نحو قابل قبولی به اطلاع پیرمرد رسانده شود...
پسر با خود اندیشید كه احتمالا پیرمرد با شنیدن این خبر سكته می كند و لذا از بیدار كردن او منصرف شد و خودش را به محل حادثه رساند و با کمال تعجب دید كه پیرمرد در مقابل ساختمان آزمایشگاه روی یك صندلی نشسته است و سوختن حاصل تمام عمرش را نظاره می كند!!!
پسر تصمیم گرفت جلو نرود و پدر را آزار ندهد. او می اندیشید كه پدر در بدترین شرایط عمرش بسر می برد.
ناگهان پدر سرش را برگرداند و پسر را دید و با صدای بلند و سر شار از شادی گفت: پسر تو اینجایی؟ می بینی چقدر زیباست؟!! رنگ آمیزی شعله ها را می بینی؟!! حیرت آور است!!! من فكر می كنم كه آن شعله های بنفش به علت سوختن گوگرد در كنار فسفر به وجود آمده است! وای! خدای من، خیلی زیباست! كاش مادرت هم اینجا بود و این منظره زیبا را می دید. كمتر كسی در طول عمرش امكان دیدن چنین منظره زیبایی را خواهد داشت! نظر تو چیست پسرم؟!!
پسر حیران و گیج جواب داد: پدر تمام زندگیت در آتش می سوزد و تو از زیبایی رنگ شعله ها صحبت می كنی؟!!!!!!
چطور میتوانی؟! من تمام بدنم می لرزد و تو خونسرد نشسته ای؟! پدر گفت: پسرم از دست من و تو كه كاری بر نمی آید. مامورین هم كه تمام تلاششان را می كنند. در این لحظه بهترین كار لذت بردن از منظره ایست كه دیگر تكرار نخواهد شد...!
در مورد آزمایشگاه و باز سازی یا نو سازی آن فردا فكر می كنیم! الآن موقع این كار نیست! به شعله های زیبا نگاه كن كه دیگر چنین امكانی را نخواهی داشت!!توماس آلوا ادیسون سال بعد مجددا در آزمایشگاه جدیدش مشغول كار بود و همان سال یكی از بزرگترین اختراع بشریت یعنی ضبط صدا را تقدیم جهانیان نمود. آری او گرامافون را درست یك سال پس از آن واقعه اختراع کرد.
سقراط جواب داد:یك لحظه صبركن،قبل ازاینكه چیزی به من بگویی،مایلم كه ازیك آزمون كوچك بگذری.این آزمون، پالایش سهگانه نام دارد.
آشنای سقراط:پالایش سهگانه؟
سقراط:درست است، قبل ازاینكه درباره دوستم حرفی بزنی خوب است كه چندلحظه وقت صرف كنیم و ببینیم كه چه میخواهی بگویی. اولین مرحله پالایش حقیقت است.
آیا تو كاملا مطمئن هستی كه آنچه كه درباره دوستم میخواهی به من بگویی حقیقت است؟
آشنای سقراط:نه،در واقع من فقط آن را شنیدهام و...
سقراط: بسیار خوب، پس تو واقعا نمیدانی كه آن حقیقت دارد یا خیر.حالا بیا از مرحله دوم بگذر،مرحله پالایش خوبی.
آیا آنچه كه درباره دوستم میخواهی به من بگویی، چیز خوبی است؟
آشنای سقراط:نه، برعكس...
سقراط:پس تو میخواهی چیز بدی را درباره او بگویی،اما مطمئن هم نیستی كه حقیقت داشته باشد.بااین وجود ممكن است كه توازآزمون عبوركنی،زیراهنوز یك سوال دیگرباقی مانده است:مرحله پالایش سودمندی.
آیا آنچه كه درباره دوستم میخواهی به من بگویی، برای من سودمند است؟
آشنای سقراط :نه، نه حقیقتا.
سقراط نتیجهگیری كرد:بسیار خوب اگرآنچه كه میخواهی بگویی،نه حقیقت است،نه خوب است ونه سودمند،چرا اصلا میخواهی به من بگویی؟
این چنین است كه سقراط فیلسوف بزرگی بود و به چنان مقام والایی رسیده بود.
روزی که ارشمیدس به حمام رفت ٬ لابد چرک بود! اما به جای این که کیسه بکشد شروع به بازی و غوطه خوردن در آب کرد. پایین میرفت و بالا می آمد ٬ باز پایین میرفت و بالا می آمد ٬ خیلی آرام یک بار دیگه که پایین رفت یکهو از آب بیرون پرید و فریاد کشید: یافتم ٬ یافتم ...
کسایی که حموم نرفتن نمی دونن که فریاد تو حموم چه انعکاس پر ابهتی داره.. پژواک صدا در خود صدا می پیچه و باز ارشمیدس انگار که موهاشو بکشن از ته دل داااد می زد : یافتم ٬ یافتم...
اولین گمان این بود که ارشمیدس سنگ پا پیدا کرده ٬ ولی تا اون روز کسی برای سنگ پا این طور نعره نکشیده بود. آنهایی که به ارشمیدس نزدیک تر بودن فکر کردن ارشمیدس جواهری چیزی پیدا کرده به همین دلیل آنها هم فریاد در فریاد ارشمیدس انداختند :: مال ماست ٬ مال ماست ...
اما ارشمیدس بی اعتناء به همه چیز و همه کس و حتی لباس هایش ٬ از سر شوق لخت مادرزاد از حمام بیرون زد.صاحب حمام فقط یک فریاد کوتاه زد: پس پول حمام چی؟بعد یکهو مثل تیر از ذهنش گذشت که ارشمیدس چیز با ارزشی یافته و فریاد زنان به دنبالش افتاد : مال من است ٬ مال من است!
صاحب حمام بعد از اینکه دویست - سیصد متر دنبال ارشمیدس دوید ٬ دیگه کاملآ باورش شد که ارشمیدس چیز با ارزشی پیدا کرده و حالا داد میزد :دزد ٬ دزد ٬ بگیریدش...
وقتی ارشمیدس از کنار بازار شهر گذشت جمعیتی که دنبالش می دویدن ۱۸ نفری بودن ٬ در حالی که ارشمیدس همچنان داد میزد: یافتم ٬ یافتم...
همه ی کسایی که دنبال ارشمیدس می دویدن می پرسیدن :« مگه چی شده ؟» و بقیه هم جواب میدادن : « یافتش ٬ یافتش» و همین طوری می دویدن.
یه پیره زنه گفت : چه بی حیاست مردک!
لاتی به محض اینکه ارشمیدس را اونجوری لخت دید گفت : این چی چی پیدا کرده که باید حتمآ لخت باشه تا نشون بده!
بلاخره سره یه گذری جلوی ارشمیدس را گرفتند.. لنگی دورش پیچیدند.
پیر مردی نفس نفس زنان از راه رسید : من هفته ی قبل انگشتر طلایم را گم کردم ٬ زنم شاهد است!!!
حمامی هم رسید : قطعآ آنچه در حمام است ٬ مال حمامی است.
همین موقع بود که مآمور دولت آمد: حرف بی حرف ! این چیزها مال دولت است.مردمیانسالی از میان جمعیت گفت: قربان هنوز معلوم نیست چی چی هست.
مآمور هم که خواست کم نیاره : پس زودتر معلوم کنید تا بفهمیم صاحب چه چیزی هستیم.اما ارشمیدس که غافل از اطرافش بود همین طور داد میزد : یافتم ٬ یافتم ٬ یافتم ....
جمعیت که هر لحظه بیشتر میشد و کلافه بود دسته جمعی فریاد زدن : آخه بگو چی یافتی؟
ارشمیدس با همان شور و حرارت داد زد: هر جسمی که در آب فرو رود به اندازه وزن مایع هم حجمش سبک می شود.
مردم گفتند : چی چی گفتی ؟؟
ارشمیدس که از دقت و توجه مردم نسبت به مسائل علمی شوق زده شده بود شمرده گفت: دقت کنید ٬ هر جسمی که در آب فرو رود به اندازه وزن مایع هم حجمش سبک می شود.همگی با هم گفتند « این مردک خر چه می گوید ٬ دیوانه است » و از دورش پراکنده شدند و ارشمیدس از دور صدای مردی را شنید که می گفت : « هر جسمی که در آب فرو رود به اندازه ارشمیدس دیوانه نمی شود» و صدای خنده مردم بلند شد.فردای اون روز سر دره حموم یه تابلو ی کوچک نصب شد که به خط خوش یونانی نوشته شده بود : برای حفظ شئونات اخلاقی از پذیرش دانشمندان و فلاسفه معذوریم.
در عصرهاي انتظار، به حوالي بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کنار بيدمجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهاي رنگي ام! درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي ...
امشب که دوباره صدای سایش بالهایت را بر دیواره های دلم می شنوم...
دلم را وسعتی نا معلوم پوشانده، غمی مبهم، یک شادی غمگین، یک دلشوره ی شیرین ...
نمی دانم چیست ولی مطمئنم حس غریبیست که طعم عجیبی دارد ، مثل جرعه ای آب در دل کویر...
| Design By : Prince of Persia |
اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ*لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ * اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ*
----------------------------
شب در چشمان من است
به سیاهی چشم هایم نگاه کن
روز در چشمان من است
به سفیدی چشم هایم نگاه کن
شب و روز در چشمان من است
به چشم های من نگاه کن
پلک اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت
من زندگی را دوست دارم
ولی از زندگی دوباره می ترسم
دین را دوست دارم
ولی از كشیش ها می ترسم
قانون را دوست دارم
ولی از پاسبان ها می ترسم
عشق را دوست دارم
ولی از زن ها می ترسم
كودكان را دوست دارم
ولی از آئینه می ترسم
سلام را دوست دارم
ولی از زبانم می ترسم
من میترسم پس هستم
این چنین میگذرد روز و روزگار من
من روز را دوست دارم
ولی از روزگار می ترسم!
روزی برای کار
کاری برای تخت
تختی برای خواب
خوابی برای جان
جانی برای مرگ
مرگی برای یاد
یادی برای سنگ
و این بود زندگی
----------------------------
یوسف عزیز!!!
برای ما خوابی ببین که
جهان بدون رویا میمیرد.
یوسف!
ما خواب ستاره نمیبینیم.
خوابهای ما پر از گاوهای لاغر است
و خوشه های خشک.
پر از مردمانی که نان بر سرنهاده اند
ومرغان از آن می خورند...
یوسف!
ما تعبیر خوابهایمان را نمیدانیم
ماچیزی نمی کاریم
و فردا که برادرانمان برگردند
ماییم و شرمساری و دستهای خالی
ماییم و قحط سال وفاداری
یوسف!!
تونیستی که راه را نشانمان دهی
ما میرویم و در پس هر گامی چاهیست
دنیا پر از دروغ و پیراهن خون آلود است.
یوسف!!
قرنهاست که به چاه افتاده ایم
وسالیانیست که کاروانیان
به بهایی اندک ما را خریده اند.
یوسف!!
به ما بگو که چگونه عزیز شویم.
یوسف!!
دیریست که زلیخا فریبمان میدهد
دیریست که پیرهنمان را میدرد
و ما هرگر نگفته ایم
زندان دوست داشتنی تر است از
آنچه مرا بدان می خوانند.
یوسف!!
یعقوب منتظر است اما پیرهن ما
بوی عشق نمی دهد ...
----------------------------
من میتوانم خوب ،بد، خائن، وفادار،
فرشتهخو، یاشیطان صفت باشم
من می توانم تو را دوست داشته
یا از تو متنفر باشم،
من میتوانم سکوت کنم،
نادان و یا دانا باشم،
چرا که من یک انسانم،
و اینها صفات انسانى است
و تو هم به یاد داشته باش
من نباید چیزى باشم که تو میخواهى،
من را خودم از خودم ساختهام،
تو را دیگرى باید برایت بسازد و
تو هم به یاد داشته باش
منى که من از خود ساختهام،
آمال من است ،
تویى که تو از من می سازى
آرزوهایت و یا کمبودهایت هستند
لیاقت انسانها
کیفیت زندگى را تعیین میکند
نه آرزوهایشان
و من متعهد نیستم که
چیزى باشم که تو میخواهى
و تو هم میتوانى انتخاب کنى که
من را میخواهى یا نه
ولى نمیتوانى انتخاب کنى که
از من چه میخواهى
میتوانى دوستم داشته باشى
همین گونه که هستم، و من هم،
میتوانى از من متنفر باشى
بىهیچ دلیلى و من هم ،
چرا که ما هر دو انسانیم
این جهان مملو از انسانهاست
پس این جهان میتواند هر لحظه
مالک احساسى جدید باشد
تو نمیتوانى برایم به قضاوت بنشینى
و حكمی صادر كنی و من هم،
قضاوت و صدور حکم بر عهده
نیروى ماورایى خداوندگار است
دوستانم مرا همین گونه پیدا می کنند
و میستایند،
دشمنانم کمر به نابودیم بستهاند
و همچنان میستایندم،
چراکه من اگر قابل ستایش نباشم
نه دوستى خواهم داشت،
نه حسودى و نه دشمنى و نه حتی رقیبى،
من قابل ستایشم، و تو هم،
یادت باشد
اگرچشمت به این دست نوشته افتاد
به خاطر بیاورى که
آنهایى که هر روز میبینى
و مراوده میکنى
همه انسان هستند
و داراى خصوصیات یک انسان
با نقابى متفاوت،
اما همگى جایزالخطا.
نامت را انسانى باهوش بگذار
اگرانسانها را از پشت
نقابهاى متفاوتشان شناختى،
یادت باشد که
کارى نه چندان راحت است...
----------------------------
خودت را از جنس نور بدان .احساس کن از نور هستي نه از جسم. در اين صورت آهسته آهسته با نور درونت مانوس خواهي شد.اين نور هر گاه تو را مستعد و پذيرا ببيند بيشتر و بيشتر مي بارد .کسي که نور درون خويش را تجربه کند نور درون ديگران را نيز احساس خواهد کرد .اگر بتواني عميقتر در خويش نفوذ کني به درون ديگران نيز عميقتر نفوذ خواهي کرد .آنگاه همه چيز در مقابل ديدگانت شفاف مي شود و از خلال آن خواهي ديد که هستي چيزي نيست مگر توده هاي آشوبناک از نور و انرژي ...
----------------------------
خداوند بی نهایت است
و لامکان و بی زمان
اما به قدر فهم تو کوچک می شود
و به قدر نیاز تو فرود می آید
و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
و به قدر ایمان تو کارگشا می شود
یتیمان را پدر می شود و مادر
محتاجان برادری را برادر می شود
عقیمان را طفل می شود
ناامیدان را امید می شود
گمگشتگان را راه می شود
در تاریکی ماندگان را نور می شود
رزمندگان را شمشیر می شود
پیران را عصا می شود
محتاجان به عشق را عشق می شود
خداوند همه چیز می شود همه کس را
به شرط اعتقاد
به شرط پاکی دل
به شرط طهارت روح
به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
بشویید قلبهایتان را از هر احساس ناروا
و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف
و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک
و دست هایتان ر ا از هر آلودگی در بازار
و بپرهیزید از ناجوانمردی ها،
ناراستی ها، نامردی ها ...
چنین کنید تا ببینید چگونه خدا
بر سفره شما با کاسه ای خوراک
و تکه ای نان می نشیند
در دکان شما کفه های ترازویتان را
میزان می کند
و در کوچه های خلوت شب با شما
آواز می خواند
مگر از زندگی چه می خواهید
که درخدایی خدا یافت نمی شود؟
----------------------------
خدایا !
ذهنم پریشان است،
قلبم بی قرار است،
افکارم شوریده اند و
درمانده ام .
پس رشته زندگی ام را
به دست های امن تو می سپارم
آن گاه توفان می خوابد
و آرامش تو،
حکمفرما می شود.
----------------------------
خداوندا!
دوستانی دارم که دراعماق قلبم جای دارند.
آنان شایسته ی محبتند
ویادشان مایه ی آرامش جان میباشد.
درمیان خلق آنان معدن خیرند
و دارنده پاکترین خصوصیات،
پس ای خدای من،
آنان را اکرام کن و بر صفات نیک آنان بیفزای.
وسلامتشان بدار.
----------------------------
می روم به خانه ای بیندیشم که در آن،
طعم ناچیز زندگی را، با تفاخر شوم مرگ، به آدمی نچشانند
می روم گوشه نشین آن لحظه نجیبی شوم
که برای یک لحظه قنوت عشق،
هزار رکوع عاجزانه را تکلیفم نگردانند
می روم بستری ازفراموشی برای خودم پهن می کنم،
و ملحفه ای از تنهایی به روی خویش می کشم،
تا دمی خدا را که نه !!
خواب خدا را ببینم
می روم، کی، کجا، چگونه، چرا ؟
نمی دانم!
اما می روم،
بگو دست حق یارم
بگو خدا نگهدارم باد.