از خانه به بیرون رود . و چون آن مرد بیرون می رفت در را محکم بسته و قفل بر در می زد و اجازه نمی داد که

 کسی به خانه اورفت وآمد کند زن به شوهرش گفت:چرااینقدرکاربه من سخت می گیری وزندگی رابه من زندان کرده ای

حال که اگر زنی فاسد وبد نهاد باشد،این گونه قفل و بست ها چاره کار نبوده و اثر و نتیجه ای نخواهد داشت ،

ولی شوهرش به این حرفها اعتنائی نمی کرد و سختگیری هایش ادامه داشت ، تا آنجا که زن تصمیم گرفت به طریقی

شوهر را متوجه اشتباه خود کرده و حرف خود را ثابت نماید .پیرزالی همسایه اش بود که گاهی از شکاف دیوار با هم

به درد دل وصحبت می پرداختند،روزی با وی گفت که با فلان جوان که دربازار دکان طلا فروشی دارد،تماس گرفته و

پیام عشق مرابه اوبرسان وبگو که مدتهااست عاشق اویم ودراین عشق نیز سخت بیقرارم .جوان چون این پیام راشنید

واززیبائی وحسن زن آوازه بسیاری شنیده بود،آتش عشق دردلش مشتعل گشته وجواب داد:ازهم اکنون من نیز بیقرارتوام

ولی با شوهری که تو داری،من چه توانم کرد واین وصال چگونه میسر خواهد شد؟ زن جواب داد:من تدبیری می کنم تا

مواصلت روی دهد،اگر طالب من هستی،صندوقی درست کن وبه شوهرم بگوکه عازم سفرهستی و صندوقچه ای پراز

طلا جواهرات و نفایس داری که جز به شما مرد امانتدار به کس دیگر نمی توانم اعتماد کنم ، آنگاه به خانه خود رفته ،

در صندوق قرار گیر و به غلام خود بگو صندوق را با کلید ش به خانه ما آورد . جوان چنان کرد .غلام صندوق را

به خانه آن مردآورد.زن پیش آمدوگفت که:این چیست؟مبادا که فرداصاحبش بگویدکه فلان وفلان چیزدرصندوق بوده است

والحال نیست.بهتر اینکه سر صندوق را بگشائی و ببینی که چه چیز در آنست.غلام سر صندوق را گشود در حالی که

از مطلب آگاه نبود . پس جوان سر از صندوق بیرون کرد . چشمش بر آن مرد افتاد و مرغ عقلش پرواز کرد

و چون آن مرد نظرش بر آن جوان افتاد بر جای خود خشک گشت و خواست که او را صد مه بزند .

زن گفت که:این عمل از من شده است واوتقصیری ندارد.من می خواستم مطلب خود را بر تو معلوم سازم که

اگر زنی بد کار باشد ، شوهر نمی تواند او را به جبر و زور خود نگاه دارد !